Miradouro da Santinha

Droga Szara ścieżka: grań jest w chmurze. Spójrz, zanim wyjedziesz z Funchal. Na górze jest 10 do 15 stopni zimniej niż w mieście. Kurtka jedzie w aucie. Słoneczne nabrzeże nie czyści góry. Często jest odwrotnie. Obraz to tylko to, na co patrzy. Szczyt bez drogi to nie parking, a kamera na parkingu to nie szczyt. Bar i toalety, jeśli są, są przy aucie, nie w połowie ścieżki. Nierezydenci od 12 lat płacą 4,50 € w Simplifica tam, gdzie wysokie szlaki są płatne. Czysty kadr nie otwiera drogi. Jeśli ścieżka znika w szarości, zawróć. Nie zatrzymuj się na pasie podjazdu. Jeśli celem jest spacer, wyjedź wcześniej, niż sugeruje ładny kadr. Podjazd z Funchal zajmuje czas, a szary obraz przy śniadaniu może się przeczyścić albo zostać na cały dzień. Spójrz jeszcze raz w ostatniej wsi przed stromą drogą. To drugie spojrzenie się liczy. Wjechać i zawrócić, gdy ścieżka znika, to udany dzień. W dół niski bieg. Hamulce męczą się, jeśli jedziesz tylko na nich. Paliwo i kurtkę załatwiasz w Funchal, nie na górze. Czyste popołudnie po szarym poranku jest częste. Odwrotność też. Obraz oszczędza dwa razy tej samej góry. Spójrz, zanim wyjedziesz z Funchal, i jeszcze raz, dopóki plan da się zmienić. Niebo nad miastem mało mówi o reszcie wyspy. Kurtka zostaje w aucie. Nie zostawiaj auta na wąskiej uliczce. Jeśli obraz i Funchal się nie zgadzają, wierz obrazowi. Dziesięć minut to uczciwe drugie spojrzenie. Godzina może być innym brzegiem.