Dojazd Liczy się to, czego nie ma. Statek przy nabrzeżu to nie godzina wejścia na pokład. Prom na Porto Santo, około 2 godzin 30 minut, nie pokazuje tu kolejki. Szare wzgórza za jasnym frontem: droga w górę jest w chmurze. Widać to, zanim się wjedzie. W dzień statku wycieczkowego chodnik przy porcie jest pełny. Pusty ranek na obrazie to inny ranek. To nie pas, nawet gdy lotnisko jest następnym przylądkiem. A pas to nie ten plac. Na VR1 nie zatrzymuj się, żeby patrzeć. Parkuje się w miasteczku. Zaparkuj porządnie i ostatni kawałek przejdź. Nabrzeże i plac są blisko. VR1 nie jest wjazdem. Poranek ze statkiem widać jako kadłub i pełny chodnik. To już było na obrazie. Jeśli grań za dachami jest szara, zostań w miasteczku i spróbuj podejścia po obiedzie, kiedy spojrzysz jeszcze raz. Chmura schodzi albo nie. Obraz jest tanim sposobem, żeby to wiedzieć. Karty pokładowej w kadrze nie ma. Wolnego stolika też nie. Przystanek nie jest parkingiem. Spójrz, zanim wyjedziesz z Funchal, i jeszcze raz, dopóki plan da się zmienić. Niebo nad miastem mało mówi o reszcie wyspy. Kurtka zostaje w aucie. Nie zostawiaj auta na wąskiej uliczce. Jeśli obraz i Funchal się nie zgadzają, wierz obrazowi. Dziesięć minut to uczciwe drugie spojrzenie. Godzina może być innym brzegiem.