📹Barreirinha Beach

Het licht verandert hier afhankelijk van waar je staat, wat deze plek even frustrerend als de moeite waard maakt. Barreirinha ligt in het uiterste oosten van de oude stad van Funchal, ingeklemd tussen de gele muren van Forte de São Tiago en een strook donker vulkanisch gesteente die recht in de Atlantische Oceaan loopt. De ochtendzon schijnt in de zomer rond 8:30 uur van achter het fort op de betonnen platforms, tegen de zonnewende in juni zelfs nog eerder. De hoek is dan laag genoeg om ongeveer veertig minuten lang lange schaduwen van de metalen leuningen over het natte vulkanische gesteente te werpen, voordat de zon te hoog klimt en alles platdrukt in die harde middagzon die niemand wil. Het complex zelf is een opeenstapeling van gegoten betonnen niveaus die aan het vulkanisch gesteente zijn vastgemaakt. Metalen trappen leiden naar het water. Er is een klein zwembad met chloor op een van de middelste dekken en de rest is toegang tot de oceaan via gaten in de golfbreker. Het is geen zandstrand. En dat is het ook nooit geweest. De oorspronkelijke vissersnederzetting is minstens een eeuw ouder dan het fort, en de gemeente heeft er in lagen overheen geasfalteerd, net zoals Funchal dat doet met alles in de buurt van de waterkant. Te voet vanaf Rua de Santa Maria is het ongeveer 12 minuten lopen bergafwaarts, of 20 minuten bergopwaarts op de terugweg. En die klim terug in de luchtvochtigheid van augustus is echt onplezierig. De bussen van lijn 28 stoppen boven het complex als je liever niet wilt lopen. Parkeren in de omliggende straten is in feite onmogelijk. Het stratenpatroon van de oude stad was gebouwd voor ezels.